e-city
English version Αρχική Σελίδα Ειδήσεις Εκδηλώσεις Bar Club Restaurants Ταβέρνες Ουζερί Εστιατόρια Ξενοδοχεία Πρακτορεία Ταξιδίων Ενοικιάσεις Αυτοκινήτων Ταξίδια Hotels Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Σχολές Φροντιστήρια Επαγγελματίες Τεχνικοί Μεσίτες Δικηγόροι Γιατροί Έπιπλα Ηλεκτρικά Ηλεκτρονικά Ρούχα Βιβλία CD Δώρα Αυτοκίνητα Σπόρ Γυμναστήρια Χόμπυ Κέντρα Αδυνατίσματος
Αρχική Σελίδα > Αξιοθέατα > Λήμνος > Ιστορία



Ιστορία 


Ιστορία

Η Λήμνος είναι ένα νησί του βορείου Αιγαίου. Βρίσκεται σε ίση σχεδόν απόσταση από το Άγιον Όρος και τον Ελλήσποντο. Η γεωγραφική του θέση καθόρισε την ιστορική του πορεία από την αχλύ των μυθολογικών χρόνων κι ως σήμερα.
Το όνομά του πιθανολογείται ότι είναι προελληνικό και σημαίνει Λευκή, λόγω ίσως του χθαμαλού της εδάφους και της λευκής όψης που παρουσιάζει σ’ αυτόν που την προσεγγίζει από την θάλασσα. Για πρώτη φορά το όνομα Λήμνος παρουσιάζεται σε πινακίδες της Πύλου (1200 π.χ) με το εθνικό όνομα Lamniae (δηλ. Λήμνιες γυναίκες).
Κατά τον Welker το όνομα Λήμνος προέρχεται από το λήιον που σημαίνει το σπαρμένο χωράφι. Πράγματι, το μεγαλύτερο τμήμα του εδάφους της είναι καλλιεργήσιμο και στους κλασσικούς χρόνους, ως κληρουχία της Αθήνας ήταν ο σιτοβολώνας της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, αλλά και κατά τους βυζαντινούς χρόνους της χιλιόχρονης Πόλης του Ελληνισμού.
Στο νησί υπάρχουν λείψανα 14 τουλάχιστον νεολιθικών οικισμών με σημαντικότερο αυτόν της Πολιόχνης, με ιστορία 6 χιλιάδων χρόνων από σήμερα. Η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε επτά πόλεις κτισμένες η μια πάνω στην άλλη, σε διαδοχικές ιστορικές φάσεις από το 4000 π.χ ως το 1500 π.χ με προηγμένο πολιτισμό, όπως αποκαλύπτουν τα ευρήματα.
Εξ’ άλλου η αποκάλυψη βουλευτηρίου, του πρώτου ίσως βουλευτηρίου του κόσμου μαρτυρεί ότι η δημοκρατία γεννήθηκε στη Λήμνο. Άλλοι σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι του νησιού που ανάγονται στα γεωμετρικά, αρχαϊκά, κλασσικά, ελληνιστικά και βυζαντινά χρόνια είναι της Ηφαιστείας και του ιερού της τον Καβειρίου, της Μύρινας και του ιερού της Αρτέμιδας, του Κότσινα.
Τα διάφορα προσωνύμια της Λήμνου, όπως Αμιχθαλόεσσα, Αιθαλία, Vulcania, Σιντηίδα, Δίπολις κ.ά, απηχθούν τη μυθολογική και ιστορική της πορεία.
Λόγω της σημαίνουσας γεωγραφικής της θέσης είλκυσε εξαρχής το ειδικό ενδιαφέρον γι’ αυτήν των παλιών ανθρώπων. Πρώτος μυθικός βασιλιάς της θεωρείται ο Θόας, γιος του Διόνυσου και της Αριάδνης, στρατηγός του Ροδάμανθυ της μινωικής Φαιστού.
Σύζυγός του ήταν η Μύρινα, κόρη του Κρηθέα, του βασιλιά της Ιωλκού (Θεσσαλίας). Η κόρη τους Υψιπύλη παντρεύεται τον Ιάσονα, όταν οι Αργοναύτες στάθμευσαν για δυο χρόνια στο νησί, ενώ ταξίδευαν με την Αργώ για την Κολχίδα.
Από τον γάμο αυτό γεννήθηκε ο Εύνηος, ο ομηρικός βασιλιάς της Λήμνου , που εμπορεύονταν με τους ήρωες Αχαιούς της Τροίας. Στη Λήμνο αφέθηκε για δώδεκα χρόνια απ’ τους συντρόφους του ο Φιλοκτήτης, με την κακοφορμισμένη του πληγή απ’ το δάγκωμα του φιδιού του ναού του Απόλλωνα κι από τότε κι ως σήμερα το νησί έγινε ακούσιος τόπος υποδοχής των κουρασμένων και πονεμένων ανθρώπων.
Η Λήμνος τραγουδήθηκε από τον Όμηρο, ο οποίος τη χαρακτηρίζει ως «γαιάων απασέων φιλτάτη». Η θέση του Ηφαίστου , απ’ τον μεγάλο ποιητή, ως Θεού της Λήμνου, αφ’ ενός μαρτυρεί το ηφαιστειογενές του εδάφους της και αφ’ ετέρου το προηγμένο τεχνολογικό της πολιτισμό.
Υμνήθηκε από τους τρεις μεγάλους τραγικούς ποιητές, τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή, τον Ευριπίδη. Πρώτοι κάτοικοί της αναφέρονται οι Σίντιες.
Εμφανίζονται στο ιστορικό στερέωμα οι Κάρες, οι Φοίνικες, οι Μινύες, οι Πελασγοί, Τυρρηνοί, οι Αθηναίοι, οι Πέρσες, οι Σπαρτιάτες, οι Μακεδόνες, οι διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι Βυζαντινοί, οι Βενετοί, οι Γενουάτες, οι Τούρκοι ως τις 8 Οκτωβρίου 1912 οπότε το νησί λευτερώνεται απ’ τον ελληνικό στόλο, ( Το πρώτο νησί του Αρχιπελάγους που γνωρίζει το ελευθέριο ελληνικό φως) και συμβάλλει με τη γεωγραφική του παρουσία, ως ορμητήριο του στόλου, στην απελευθέρωση και των άλλων νησιών του Αιγαίου. Συνδέεται με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικότερα με τις προσπάθειες των συμμάχων να πλήξουν τους Τούρκους στην Καλλίπολη και με την υπογραφή της γνωστής ανακωχής του Μούδρου, ανάμεσα στους συμμάχους και στην ηττημένη Τουρκία, που ουσιαστικά σήμανε το τέλος του πολέμου.
Μετά την καταστροφή του 1922 έγινε τόπος υποδοχής και περίθαλψης χιλιάδων πονεμένων προσφύγων από τα χώματα της Ιωνίας.

Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα



Ιστορία




  Γενικά | Διαφημιστείτε | Επικοινωνία | Αλλες πόλεις | Οροι χρήσης | Καταχωρήστε εκδηλώσεις

© 2000 - 2005     Hellas Informatics. All rights reserved.