e-city
English version Αρχική Σελίδα Ειδήσεις Εκδηλώσεις Bar Club Restaurants Ταβέρνες Ουζερί Εστιατόρια Ξενοδοχεία Πρακτορεία Ταξιδίων Ενοικιάσεις Αυτοκινήτων Ταξίδια Hotels Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Σχολές Φροντιστήρια Επαγγελματίες Τεχνικοί Μεσίτες Δικηγόροι Γιατροί Έπιπλα Ηλεκτρικά Ηλεκτρονικά Ρούχα Βιβλία CD Δώρα Αυτοκίνητα Σπόρ Γυμναστήρια Χόμπυ Κέντρα Αδυνατίσματος
Αρχική Σελίδα > Αξιοθέατα > Βέροια - Ημαθία > Αλεξάνδρεια



Αλεξάνδρεια 


Αλεξάνδρεια

Πρόκειται για το άλλοτε κεφαλοχώρι του κάμπου της Ημαθίας που μέχρι το 1952 έφερε το όνομα Γιδάς. Το παλιό χωριό το πρωτοσυναντάμε σε γραπτές πηγές ήδη από τον 18ο αιώνα με το όνομα Γηδάς. Αποτελούσε το ιστορικό κέντρο της πεδιάδας, η οποία από την Τουρκοκρατία ονομαζόταν Ρουμλούκι, που σημαίνει Ρωμιότοπος - Ελληνότοπος, και αποτελούνταν από 40 περίπου χωριά. Η παραδοσιακή φορεσιά των γυναικών της περιοχής αυτής θεωρείται κατάλοιπο στρατιωτικής ενδυμασίας, της οποίας το κυρίαρχο στοιχείο είναι ο πρωτότυπος κεφαλόδεσμος, το κατσούλι, που φτιάχνεται από τρία μαντήλια και αναπαριστά αρχαία περικεφαλαία Θεωρείται σημάδι γνήσιας ελληνικής καταγωγής και οι γυναίκες της περιοχής καυχώνται, ότι το κατσούλι, τους το δώρισε ο Μέγας Αλέξανδρος. Σύμφωνα με την παράδοση όταν κατά τη διάρκεια της απουσίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε εκστρατεία, εισέβαλαν στην περιοχή αυτή επιδρομείς, οπότε η ολιγάριθμη φρουρά άρχισε να υποχωρεί, οι γυναίκες πήραν τα όπλα, πολέμησαν γενναία και έδιωξαν τον εχθρό. Όταν λοιπόν επέστρεψε ο Μέγας Αλέξανδρος και πληροφορήθηκε το κατόρθωμά τους, διέταξε τους άνδρες του να βγάλουν τις περικεφαλαίες τους και να τις δώσουν στις γυναίκες, οι οποίες από τότε την φορούν με καμάρι και αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό της περιοχής αυτής.

Σημαντικές αρχαιότητες δεν βρέθηκαν στην Αλεξάνδρεια. Ένα μιλιάριο (κίονας χιλιομετρικών αποστάσεων) της ρωμαϊκής περιόδου, μαζί με πώρινα και μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη, αποκαλύφθηκαν στα βορειοανατολικά της πόλης, αλλά δεν έγινε ακόμη συστηματική αρχαιολογική έρευνα στο χώρο αυτό. ΄Ομως στη θέση «Φάσα» του χωριού Νησί βρέθηκαν οικήματα λαμπρού παραλίμνιου αρχαίου ? ρωμαϊκού οικισμού, με υπέροχα ψηφιδωτά δάπεδα. Δυστυχώς, αυτός ο αρχαιολογικός χώρος δεν είναι επισκέψιμος.

Κατά τη βυζαντινή εποχή η ευρύτερη περιοχή της Αλεξάνδρειας φαίνεται να ανήκει στα όρια του αγροκτήματος του χωρίου στρατιωτών της Κρίτζιστα, ενώ τα χωριά Βρυσάκι (Ρέσαινη) και Νησί περιγράφονται ως αγροκτήματα βυζαντινής οικογένειας.

Από τα μέσα της Τουρκοκρατίας γνωρίζουμε ότι στο Γηδαχώρι υπήρχε μοναστήρι και ότι επειδή ήταν πολυάνθρωπο κεφαλοχώρι, το τίμησε με τη επίσκεψη και το κήρυγμά του, το καλοκαίρι του 1775, ο νέο-απόστολος Κοσμάς ο Αιτωλός. Η Καψόχωρα κατά τον 18ο αιώνα αποτελούσε τον τόπο αναψυχής - καταφύγιο του επισκόπου Καμπανίας Θεόφιλου, ο οποίος είχε ιδρύσει εκεί βιβλιοθήκη και διατηρούσε σχολή ιεροδιδασκάλων.

Κατά το Μακεδονικό Αγώνα οι κάτοικοι του Γιδά και της γύρω περιοχής έλαβαν ενεργό μέρος στις επιχειρήσεις του Βάλτου, αναδεικνύοντας πληθώρα αγωνιστών και καπεταναίων. Ονομαστή έμεινε η καλύβα Κούγκα, που είχε κατασκευαστεί από κάτοικο του χωριού και αποτέλεσε το προκεχωρημένο φυλάκιο της ελληνικής παρουσίας στη λίμνη των Γιαννιτσών. Επίσης οι κάτοικοι των άλλοτε παραλίμνιων χωριών Καμποχώρι, Νησί, Σχοινάς και Νεοχώρι συνέδραμαν ολόψυχα τον Αγώνα. Μάλιστα το χωριό Νησί κάηκε το 1906 από τους κομιτατζήδες για εκφοβισμό των κατοίκων του, επειδή βοηθούσαν τα ελληνικά ανταρτικά σώματα.

Το χωριό απελευθερώθηκε από τους Τούρκους στις 18 Οκτωβρίου του 1912 και τότε ο Σιδηροδρομικός σταθμός του χρησιμοποιήθηκε ως έδρα του επιτελείου του Ελληνικού Στρατού για την κατάληψη των Γιαννιτσών και της Θεσσαλονίκης, ενώ από τον τηλέγραφο αυτού του σταθμού πληροφορήθηκε η Αθήνα την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

Το χωριό εκείνο, μετά την αποξήρανση του Βάλτου των Γιαννιτσών και την παράλληλη κατασκευή εκτεταμένου αρδευτικού δικτύου, λόγω της επίκαιρης θέσης του στον κόμβο της παλαιάς εθνικής οδού προς Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Δυτική Μακεδονία, Γιαννιτσά και στο κέντρο της ευφορότατης πεδιάδας του Αλιάκμονα, σε υψόμετρο μόλις 10 μ., παρά το υγρό κλίμα του, αποτέλεσε πόλο έλξης της μεταπολεμικής εσωτερικής μετανάστευσης (κυρίως από την Δυτική Μακεδονία) και γρήγορα εξελίχθηκε στη δυναμικά αναπτυσσόμενη πόλη, η οποία το 1953 μετονομάσθηκε σε Αλεξάνδρεια.

Σήμερα είναι ο τρίτος σε μέγεθος δήμος της Ημαθίας, στον οποίο ανήκουν επίσης και οι οικισμοί Βρυσάκι, Καμποχώρι, Καψόχωρα, Λουτρός, Νεοχώρι, Νησέλι, Νησί, Σχοινάς με συνολικό πληθυσμό περίπου 30.000 κατοίκων.

Η οικονομία της στηρίζεται στην αφθονία των αγροτικών προϊόντων, που παράγονται στις εύφορες εκτάσεις της. Βαμβάκι, ροδάκινα, ζαχαρότευτλα, καπνά, αχλάδια, μήλα, δημητριακά, κηπευτικά αποτελούν την αιχμή του δόρατος της τοπικής ισχυρής γεωργικής παραγωγής, της οποίας μεγάλο μέρος εξάγεται, ενώ σημαντικό τμήμα της κινεί τις τοπικές βιομηχανικές επιχειρήσεις.

Η από ανέκαθεν επίκαιρη θέση της Αλεξάνδρειας σε οδικό κόμβο την καθιέρωσαν σαν σημαντικό εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, με αποτέλεσμα να αυξάνει συνεχώς ο πληθυσμός της, οπότε, λόγω της συνεχούς ανοικοδόμησή της και της διαρκούς επεκτάσεως του σχεδίου πόλης, δίνει την όψη νέας πόλης. Η εξαγγελλόμενη λειτουργία του κατασκευαζόμενου αποχετευτικού δικτύου, αναμένεται ότι θα αποτελέσει σταθμό στην περαιτέρω ανάπτυξη της πόλης. Κοντά στην πόλη υπάρχει παλιό αεροδρόμιο, το οποίο έχει δυνατότητες να αξιοποιηθεί για την αερομεταφορά των τοπικών αγροτικών προϊόντων και να δώσει ξεχωριστή ώθηση στην τοπική οικονομία.



Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα



Αλεξάνδρεια




  Γενικά | Διαφημιστείτε | Επικοινωνία | Αλλες πόλεις | Οροι χρήσης | Καταχωρήστε εκδηλώσεις

© 2002 - 2004     Hellas Informatics. All rights reserved.